Piet & Fre in the USA

Sebiet voor de laatste keer in mijn zetelbed kruipen en morgen op de vlieger naar huis. Het zit er op, het is gedaan! Maar toch nog ne laatste post me wa fotokes van de voorbije dagen. Vrijdag hebben we een laatste feesje gehouden hier opt appartement met Matthias, Moenen, Jirka, Helen en Julie. Mensen die toevallig zaterdagmiddag hier vreemde fotos hebben zien staan op onze blog, niets van aantrekken, gewoon negeren, dat was een grapke van de Moenen…. Hier wa echte foto’s.

verder nog wat rondgehangen in manhattan en zondag naar Coney Island geweest, waar juist de “Coney Island polar bear club” nen duik in de ijskoude zee aan het nemen was. Allemaal nogal schrale mensen vol me tattoo’s, wel grappig om zien.

en meer foto’s, voor de laatste keer, HIER

Er is weer heel wat veranderd op het werk. De livingroom en de meetingroom zijn ongeveer van plaats veranderd. De livingroom is nu een klein kamerke met allemaal oude meubels enzo, best gezellig, en de grote ruimte vanachter daar komen nu meer bureau’s binnenkort, maar voorlopig staar daar enkel 1 witte tafel met 10 stoelen helemaal voor mij alleen, aangezien ik de enige hier nog ben op gebied van creatie. De Piet is naar huis, de andere stagairs zijn ook weg, en die 2 nieuwe van Antwerpen (alex en Joao) komen pas volgende week terug als ik weg ben. Waar is den tijd dat we me ons 6 of 7 gezellig vanachter in de sophas zaten en bleven plakken om pizza’s te bestellen…

Mijn appartement binnenkomend met de rugzak nog op van mijn uitstapke, zat er al nieuw bezoek te wachten in mijn zetel. Laura en Matthias zijn deze week op bezoek en kwamen hier mee oudjaar vieren ineens. De eersten avond al een goei feesje gaan doen in the Sullivan Room. Den dag derna wilden ze zich er makkelijk vanaf maken door den afwas in het afwasmachien te steken, iets wat wij in die 3 maand nog nooit gedaan hadden, en best ook bleek achteraf…

heel de keuken zat ineens onder t schuim! kan gebeuren he
Gisteren dan op oudjaar eerst me de moenen erbij lekker gegeten hier, de matthias heeft me zijn kookkunsten ne rijst me curry en scampis klaargemaakt. Om half 12 dan toch beslist dat we naar den bal op Times Square wilde gaan zien, dus een spurtje naar ginder, ma alles was al afgesloten en te veel volk, dus we hebben eignelijk niks gezien en het aftellen compleet gemist, dat was dus een slecht plan uiteindelijk
dan naar Helen van het werk thuis geweest, daar was een klein feesje me wa mensen vant werk en nog wa anderen, daar was`t wel tof en gezellig bij Helen en de Kurt thuis.

nog wa fotokes HIER

ahja, en nog een gelukkig nieuwjaar uiteraard!

De Piet is dus naar huis, en wij hebben hier verlof met de feestdagen, en aangezien ik hier geen familie heb, heb ik dus ook geen familiefeesten tijdens de feestdagen. Ideaal om dus een tripke te ondernemen en ne keer buiten NY te komen na 3 maand eindelijk. Het was nog even wachten op de Moenen van ‘t werk eer we konden vertrekken, want die had nog deadlines te halen voor het werk (ja zelfs in het verlof tijdens kerst…) We wilden eigenlijk dinsdag de 25ste vertrekken, maar tijdens ons kerstdiner ( ne pasta in een restaurantje) op kerstavond, besloten we om toch diezelfde avond nog te vertrekken naar…. een bestemming waar nog bussen naar reden.

het is een 4 daagse tocht geworden, en op die 4 dagen zijn we erin geslaagd in 6 staten geweest te zijn, nl. New York, New Jersey, Pennsylvania, West Virginia, Virginia en Maryland. Op dit kaartje kunt ge de route zien die we hebben afgelegd. De rode lijnen zijn de 2 lange afstandsbussen die we genomen hebben, de groene lijnen is alles wat we die 4 dagen gelift hebben, en de blauwe bollen de dorpkes waar we overnacht hebben.

en dan nu een verslagje per dag

DAG 1 : DAKLOOS OP KERSTDAG

Met de Greyhound nachtbus van NY naar Pittsburg vertrokken op kerstavond dus nog, en tot onze verbazing zijn er dus nog redelijk veel anderen die niks beters te doen hebben dan een bus te nemen op kerstavond. Ondanks da we nogal moe waren, vooral de Moenen die de 2 nachten ervoor amper 4u geslapen had doordat hij nog een deadline moest halen, hebben we beiden amper een oog dicht gedaan op de nachtbus. We waren dus allebei kapot toen we om 7u ‘s ochtends aankwamen in Pittsburg en aan onze trip moesten beginnen. Aangezien we geen boek hadden, hadden we niet echt een doel omdat we niet wisten wat er interessant was, hebben dan maar een wegenkaart gekocht, en beslist dat ons doel “naar ‘t zuiden” was, richting de bergen, da leek ons wel cool. Dus beginne liften aan Pittsburg, het is eens iets anders om op kerstdag te doen!
Het ging eigenlijk redelijk vlot, al snel 3 liften, eerst ne rare snuiter, dan ne busshauffeur die ons meepakte op zijn bus, maar toen den derde ons afzette en we verder begonne liften, werd het ff spannend, we waren nog geen 2 uur onderweg, komt daar ne flikkenauto aan … voor wie het niet wist, liften is illegaal in Amerika, en voor mij maakt da allemaal nie zo uit, ma de Moenen die werkt hier vast en als die zijn visum wil verlenge mag er uiteraard niks op die zijn strafblad staan enzo, dus we moesten toch wa oppassen. Ma dus, die flik stopt, pas afgeven ( alle chance da ik mijn belgische pas bij had, want was door het snel vertrekken mijn reispas compleet vergeten). Dan begon hij da liften illegaal is en blabla, onze namen checken of we geen strafblad hebben enzo, en dan vroeg hij naar waar we gingen, dus wij ” naar `t zuiden ergens”. Alle, tis goe, kzal jullie naar ‘t volgende stadje brengen…
Vonden wij wel heel vreemd da hij eerst zegt da het illegaal is, dan ons zelf meepakt , en ons dan dropt aan een ander grote baan waar we verder kunne liften. Maarja, wij blij da we weer verder waren, ineens ook is in nen amerikaanse flikken auto gezeten, en da we rustig konden voortliften natuurlijk.

dan nog een paar liften gehad, in totaal 8 die dag, en blij dat we af en toe konden opwarmen in die auto’s want het was wel heel koud die dag. In tegenstelling tot Belgie hebben wij wel een witte kerst gehad zoals ge hieronder kunt zien, alleja, t kwam toch in de buurt. Onze allerlaatste lift bracht ons naar Morgantown. Het was ne jonge gast die in zijn gemiddelde zin wel altijd 1 of meerdere van deze termen gebruikte : awesome, dude, shit, fucking, shitloads, pussy . bv: “Morgantown is a fucking awesome town dude, there`s shitloads of pussy, those girls will fuck anything, they are fucking whores dudes, shit man!” American pie was er niks tegen!
Hij bedoelde dus da da een feeststad was omdat daar de grote universiteit van West Virginia ligt, en da die stad eigenlijk draait op studenten, maar geen party voor ons, want met de feestdagen zijn die campussen gesloten en bijgevolg kwamen we ipv in een feeststad dus in een spookstad aan waar geen leven was. Na efkes zoeken naar een slaapplaats, die we liefst zo goekoop mogelijk wilde houden, wees ons iemand erop dat een Homeless Shelter was waar we waarschijnlijk wel gratis konden slapen. En zo gebeurde het dat we onze kerstdag eindigden in een slaapzaal op bedden die veel te hard doorzakten tussen de daklozen. Het is een iets anders om in slaap te vallen naast ne clochard die heel de tijd tegen zijn ingebeelde vriend blijft roepen ” I’m gonna beat the crap out of you, you fucking nigga!” enz… voordeel was wel dat we gratis drinken en eten kregen savonds en smorgens, en gratis slapen dus, zelfs ne kerstkado, nl zo een kerstsok met allemaal producten in voor clochards zoals scheermesje, zeep, deo , kam, nieuw sokken,… Buiten dat het een grappige ervaring was, doet het u ook wel is nadenken over t feit da er mense zijn da minder chance hebben en die echt de feestdagen zo moeten doorbrengen.

DAG 2: ER WAS EENS EEN HERT

De madam van het daklozentehuis was echt supervriendelijk en heeft ons smorgens ook volledig uitgelegd waar we best konden gaan liften om verder naar “t zuiden” te gaan. Weer vroeg op stap want om 6.45u moete al die clochards, inclusief wij dus, wel naar buiten al, dus nog vlug wa ete en drinke meegegrabbeld voor onderweg en terug de duimen omhoog. In de ochtend ging alles redelijk goed, stuk of 5-6 liften tot we weer bezoek kregen van nen andere flik, die heeft onze paspoorten echt zo via zijne flikke radio gechecked in de codetaal , da was wel cool, Frederik werd dan : Foxtrot Romeo Echo Delta Echo Romeo India Kilo en Buyckx: Bravo Uniform Yankee Charlie Kilo X-ray. Ma t was weer ne coole flik, hij kon ons geen lift geven, ma hij wilde wel ff de Moenen arresteren voor de foto, da was ook al tof. Die flik raadde ons aan om naar Philippi te gaan, omda da daar wel mooi zou zijn volgens hem. Dus richting daar gelift, en dan beginne stappen en terwijl liften, ma daar lukte het liften wat minder goed ineens, ma twas wel schoon om te stappen zo wa meer in de bergen. En toen kwamen we ineens een aangereden hert tegen langs de baan, echt zielig, tot we 100m verder weeeer een karkas tegen kwamen, ne kilometer verder weeral een, we ne wegenwacht pickup zagen met een aangereden hert in zijn laadbak, wa verder weer een karkas, het was precies de dodenweg der herten! wat verder zagen we dan alle chance ons eerste levend hert, ma tegelijk vroegen we ons ook af hoe lang da daar nog zou rondhuppelen… blijkbaar stikte het daar echt van de herten.

Dan kregen we nog ne lift van nen echten Lumerjack (soort houthakker). In west virginia zijn alle venten ofwel koolmijnwerker ofwel houthakker. Ma het grappigste aan die lift was eigenlijk die vent zijn auto, ineens begon er iets te biepen, die pakt zo een soort blaasmachien boven, blaast erop tot het lichtje groen wordt en stak da dan terug weg. En wij zo, euhm , wa is da? Vertelde die da hij ooit zat is gepakt geweest in den auto ofzoiets, en dan was er zo een alcohol-blaasmachien geinstalleerd in die zijn auto da die om het kwartier moest op blazen als hij aant rijden was. Dus wij : ” wa gebeurt als ge dan gedronken hebt?” Dan beginne mijn lichte te flashen , mijn klaxon te klaxoneren en valt mijn motor stil !!! WTF , da komde weer alleen in amerika tegen natuurlijk
In ieder geval, die kerel heeft ons naar Belington gebracht, waar we een goekoop motel een kamer genomen hebben. Klein dorpke, dus we gingen eens vragen aan die van het motel of ze een bar ofzo wist zijn, want vorige avond in het daklozentehuis konde we nie echt iets gaan doen natuurlijk. Ja er is wel een bar zei ze, ma als ge geen ambras wilt kunt ge daar best nie naartoe gaan! Da moet ge natuurlijk nie zeggen tegen twee 23jarige belgen die op zoek zijn naar avontuur in amerika Na lang zoeken dan toch gevonden, staan daar pooltafels voor 75cent en pintjes voor 1,75$ , als ge 3 maand in NY woont en 8 dollar voor pintjes betaalt normaal gezien, is da wel feest! Wij tijdens het poolen stiekem onze keu klaar in aanvalshouding natuurlijk voor als ze begonne te vechten, bleken die Hillbillies (bijnaam voor bewoners in de bergen van W-Virginia) toch wel kei lieve kerels allemaal zeker, die allemaal eens een klapke me ons wilden doen en ons zelfs pintjes trakteerden enzo… Met dank aan “Jeff the Hillbilly from West-Virginia” zoals hij zichzelf trots voorstelde. hieronder op de foto

DAG 3: MARGINALITEIT IN DE BERGEN

Smorgens beginnen stappen en liften, stopt onze vriend Jeff the Hillbilly toch wel niet met zijn pickup zeker, hij kon ons jammer genoeg niet meenemen omdat hij zijn kindjes naar school moest brengen, maar hij zag ons en wilde nog even goeiedag zeggen, die Hillbillies toch! Wat verder worden we dan opgepikt door een andere gigantische pickup, hier in de bergen rijdt 80% van de mensen wel met een pickup! Een vriendelijk dikke mama die hare zoon en zijn vriendje naar de skipiste bracht om te gaan snowboarden, leek ons ineens wel een cool plan om daar ook even te gaan snowboarden. In ieder geval, die kereltjes van 15 waren echt grappig en typisch amerikaans, heel de tijd stoere klap over drugs en grieten (15 jaar nog maar!!) terwijl die moeder erbij zat, en die kon alleen maar beamen dat er inderdaad gewoon paddestoelen ( of shrooms zoals zij het noemden) hier volop gepakt werde door iedereen en da die gewoon op de koeiestront groeiden, en da hunne neef “de man” was voor eender wat ge nodig had. Goe om weten! Blijkbaar is het ook de normaalste zaak van de wereld dat iedereen daar zelf wiet kweekt, da hadden we trouwens in de bar in Belington de avond ervoor ook al gemerkt.
Ze waren dus kei vriendelijk, hebben ons langs coole grotten gebracht eerst, en dan langs de skipiste, maar bleek da da echt wel duur was voor paar uurkes en het regende, en we hadde ook nie echt gepaste kledij bij om te gaan snowboarden. Ma die moeder wou ons wel ergens naartoe brengen terwijl die mannekes aant snowboarden waren. Der was blijkbaar in de buurt een natuurpark waar zij ooit nen beer gezien hebben, er zaten daar in de bergen nog veel beren en wolven zei ze. Dus da leek ons wel extreem cool om op berenjacht te gaan. In het park hebbe we uiteindelijk veel wilde herten gezien, die veel te tam waren eigenlijk, een super coole waterval ook, maar spijtig genoeg geen beren. Verder op de weg ook nog langs een stuwmeer gepasseerd wa ook wel knap was omda er ne mist over hing en veel wind enzo, speciale sfeer.

Dan nog ne lift gehad van ene da in Irak heeft gezete met den oorlog, en ook nog ne lift van ne parkwachter, allemaal toffe en normale mannen. Maar dan…
Het werd bijna donker en zate in een boerengat, dus wilde daar nog weggeraken dus zijn we op de autostrade echt gaan liften, uiteindelijk stopte er dan toch nog ne kerel, Danny genaamd. In den auto na een tijdje stelde hij voor of we mee naar zijn broer zijn huis wilde in de bergen waar hij naartoe ging, die leefde echt op den top van nen berg zonder stromend water enzo, leek ons wel avontuur dus. Hij stopte onderweg wel aan tankstation en begon al in den auto bier te drinken, en zei ook da het wel kon zijn da zijn broer al zat was…
na lang rijden , ginge we van de grote baan echt een bergweggetje in, onverharde weg zonder verlichting, we waren wel benieuwd waar we gingen uitkomen. Uiteindelijk op de top, ver van de bewoonde wereld, brande een lampje bij een huisje dat op een grote houthakkershut leek en ne pickup en wa wrakken voor de deur. We maken kennis met Scott, den broer van den Danny, die alle chance nog niet zat is, nog niet… en Glenda, een boerenvrouw die het ex is van de Scott. Even later komt de Miles er ook nog bij, ne vriend die beetje verder woont. We hebbe al snel door da het redelijk schrale mense zijn, ma ze zijn wel vriendelijk. We kijken wel even naar elkaar als we op de tv de film Hostel zien spelen, ne film over een paar gaste die gaan trekken en in een verkeerd hotelleke terecht komen en daar in stukken worden gehakt, ma een grapje van den Danny over t feit da hij zijn kettingzaag thuis vergete is, stelt ons gerust! der is ook ne pitbull in huis, de Max, die is van Glenda, ma tis wel ne lieven hond. Stilaan begint de schraalheid wel toe te nemen, de alcohol begint te vloeien, de zelfkweek wiet wordt bovengehaald en de verhalen komen boven… Zo heeft de Scott al 5 beren neergeschoten in zijn tuin, er stond ook een potje me kogels op de keukentafel trouwens, er zouden ook mountain lions leven (grote wilde katten) die de lengte van hun living hebben, er leven ook veel geesten, zoals die madam die elk jaar naar het huis komt om haar ring terug te zoeken.In de living naast de kachel staat een verfton die vol zit met zelfgebrouwen bessenwijn met nog bessen erin en al, wel lekker, alleen minder tof da die pitbull uit dezelfde lepel dronk als waarmee ze ons glas bijvulden. Als hun wiet op is , beginne ze zelfs de stengels van de wiet nog af te schrapen voor restjes. Als de film Hostel gedaan is, zet de Scott ineens ne porno film op da ne maat van hem zelf gemaakt heeft in Washington. Wijnglazen worden omgestoten op de grond, assen van de sigaretten gaan gewoon op de grond, ze gieten bier op de grond voor de hond, de pitten van de bessen in de wijn mocht ge gewoon uitspuwen op de grond, het maakte allemaal niet uit! Het huis was trouwens van 1800 en er was 100 verder nog een oude slavenstal waar vroeger de zwarte slaven dus woonden, en nog wat verder was er een kerkhof waar zowel de slaven als de meesters begraven waren.

18+ (porno en een zatte gek)

Blijkt dat Glenda haar forsballen groter zijn dan die van mij, dus daar moest ik toch wel eens tegen armworstelen.

Dan wordt het tijd om te gaan slapen, we mogen met 2 in de zetel slapen onder wat hondenlakens, maar al snel wordt onze slaap verstoord door ruzie in de kamer boven ons, we horen gescheld en nen bonk op de grond, vanaf toen ben ik beginnen filmen, dat is het filmpje dat ik gisteren gepost heb hieronder dus, even later komt glenda blijtend benede, de scott smijt die letterlijk door de deur naar buiten, en gaat dan zo zat als iet die nog naar huis rijden…
hier de ruzie nog maar eens :

de volgende ochtend blijkt dan da da hij me zijn zatte klote op de terugweg nog een hert heeft aanregeden ook, serieuze deuken aan zijn linker voorwiel zijn er getuige van..

Man man, ik heb al veel gereisd en veel meegemaakt, maar dit overtrof alles gewoon!

DAG 4: OP ZOEK NAAR HET WITTE HUIS

smorgens wanneer iedereen terug nuchter is, nemen we afscheid en kunnen we met Miles bijna helemaal tot in Washington meerijden, Zoals ge kunt zien, wij aanvaarden enkel veilige liften

den auto was dus van ’84 voor wie het zich zou afvragen

in washington aangekomen, gaan we op zoek naar het witte huis, maar ons oog valt eerst op het enorme Washinton Monument, maar van daaruit, zien we direct het witte huis ook, denken we… na heel de lange weg ernaartoe en 100 fotos , geraken we aan de inkom aan de praat met een vrouw da daar werkt, tot die ons ineens duidelijk maakt da we aan de Capitol staan en da da nie het witte huis is… met schaamrood op de wangen proberen we ons eruit te praten da het witte huis toch ook van die pilaren heeft enzo, de capitol is dus het gebouw da ze op tv meestal laten zien als er bericht is vanuit washington, en dus nie het witte huis! Maar het is een cool gebouw, dus da hebbe we ook weeral gezien, en dan gaan we op zoek naar het echte witte huis, wat nogal tegenvalt omdat dat zo klein is tegenover de capitol. Maar na die paar bekende dingen hadden we het wel gezien en besloten we dat NY toch echt wel een veel gravere stad is dan de hoofdstad Washington en we waren blij dat we terug naar home sweet home NYC konden vertrekken met de bus!

het was een korte maar krachtige trip!

1 ding is zeker, Amerika blijft verbazen…

nog veel meer andere fotos vindt ge HIER

Inderdaad, de Piet is naar huis, snif snif, maar als de kat van huis is… Dus ik blijf hier ni met de pakken zitten en besloot om met de Moenen van t werk samen een paar dagen het binnenland in te trekken, en als ge dacht da ge in NY al veel gezien had, dan zijt ge duidelijk nog niet in het binnenland geweest ! Coole dingen gezien en meegemaakt, maar marginaliteit ten top ook wel, dit filmpje als voorsmaakje, morgen ofzo volgt er wel een uitgebreid verslag met meer filmpjes, fotos en anekdotes…
maar eerst dit, en zet u geluid maar goe aan (het taalgebruik is wel redelijk 18+) 

Onze excuses aan de ongeduldig wachtende fans die het een weekje zonder geupdate blog moesten stellen. Maar voor elk excuus is er natuurlijk een rede. Piet is niet meer….. in de USA wel te verstaan. Ik zit hier nu idd achter mijn computerke thuis in Antwerpen deze tekst te schrijven om jullie op de hoogte te brengen. Mijn avontuur zit er al op, gedaan, finito, schluss, the end. Met een traan heb ik afscheid genomen van mijn 3 maand durende verblijf in de o zo teer beminde Big Apple. Ondertussen zit de Fre nog altijd in de USA, weliswaar niet meer in NY, maar wel als backpacker samen met de Moenen tussen de hillbillies ergens aan de meren van Midden aarde & en de bergen van Mount Doom… Ergens aan de grens met Canada ongeveer.  Binnenkort volgt er een update met wellicht nieuwe spannende avonturen en verhalen van onze twee DGNY-bengels, als ze het overleven tenminste

Ten slotte zou ik graag alle kijkers willen bedanken voor het volgen van ons “stage”avontuur en de vele soms creatieve reacties. I love you all! En tot de volgende keer!

nog foto’s van vanalles en nog wat HIER

Ook op cultureel vlak valt er in NY wel wat te beleven, vandaar dat we toch ook eens een kijkje zijn gaan nemen in het MoMa, Museum of Modern Art. Buiten onze soms sarcastische kijk op moderne kunst, was het toch echt wel de moeite met werken van Warholl, Picasso, Newman, Kandinsky,…

Jullie vragen jullie waarschijnlijk wel af of wij op die 2 en halve maand ook al iets nuttigs gedaan hebben op het werk buiten ervoor zorgen dat den Duvel nie overtijd geraakt. Vandaar onze eerste echte reclamecampagne hier als primeur.

Als we daar gene prijs op een of ander reclamefestival mee wegkapen weten wij het ook nie meer hoor!

Voila, we weten ook weeral hoe de NY Knicks aan hun naam komen , ze hebben er ook letterlijk knicks van gebakken! 89-99 verloren tegen de Dallas Mavericks… alhoewel ze op het einde toch nog een kleine inhaalbeweging hebben weten te forceren, was vanaf het begin al duidelijk dat de situatie hopeloos was. Maar toch was het wel cool om dat eens in het echt te zien in zo een gigantische arena. We hebben ons ook nog wat kunnen amuseren met de mouche handjes. De Fre zijn ouders bleven maar zagen om van die handjes, dus hebben we uiteindelijk maar toegegeven, wij wilden dit zelf absoluut niet uiteraard ! 

En dan nu waar we eigenlijk echt voor kwamen, actie op het veld !

WE’ VE GOT TICKETS FOR THE KNICKS BABY !!! Morgen na ‘t werk naar den basketbal gaan zien dus in Madison Square Garden, een arena van 17 000 man voor een basketbalwedstrijd tegen de Dallas Mavericks. Buiten ‘t feit dat de NY Knicks waarschijnlijk serieus op hun dak gaan krijgen, hebben we er wel extreem veel zin in!

Wegens fotografische rondingen, rondingen van de aarde en waarschijnlijk nog andere rondingen, was het niet mogelijk om de foto`s mooi in elkaar te doen overlopen, maar het geeft toch een idee van het uitzicht vanop de Empire State Building.

Het moest er is van komen natuurlijk. Na 2 en half maand hier al te hebben gezeten zijn we dit weekend begonnen aan onze eerste echte toeristische bezienswaardigheden samen met de muti en de vati van de Fre. We zijn begonnen met zaterdag naar het Vrijheidsbeeld en Ellis Island te gaan met den boot, dan langs Ground Zero en Wall Street gepasseerd, dan lekker gaan eten en derna nog een pooltje gaan doen. Schoon weer, schoon uitzichten en schoon fotokes dus… 

Zondag hadden wij nog wat bij te slapen na een feesje met een paar collega’s ( ge moet er af en toe iets voor over hebben om de sfeer op het werk goed te houden he) s’Namiddags dan samen met de oudjes den Empire State Building gedaan. Wederom coole uitzichten al was de zichtbaarheid vandaag niet optimaal, het was toch indrukwekkend ! Op het eerste fotoke hieronder kunt ge trouwens ons dakterras zien recht in het midden van de foto. Vanop den Empire naar u dakterras kijken, tis eens iets anders dan vanop u dakterras naar den Empire kijken he.

meer foto’s vind ge HIER

In deze afgelopen 2 maanden hadden we nooit durven hopen om zoveel celebrities tegen het lijf te lopen. Sommigen kruisten we vluchtig op straat, maar… met anderen hebben we het genoegen gehad zelfs enkele woorden uit te wisselen. F***ing awsom!!! Even een klein overzicht:

1. 2.
3. 4.
5. 6.

1. Leann Rimes (zangeres en speelt mee in ‘Coyote Ugly’) : Deze mooie jongedame was een nieuwe videoclip aan het opnemen aan de Flatiron op Fifth avenue.
2. Steve Carell (acteur ‘Bruce Allmighty’ en Amerikaanse ‘The Office’) : Wanneer Frederik een fotoshoot moest doen bij TRL (MTV) op Times Square, was hij een gast in het programma.
3. Damon Wayans (acteur bekend van de soap ‘My wive and kids’ en film ‘Last boyscout’) : Piet heeft hem opgemerkt op het vliegveld wanneer plots alle vrouwen begonnen te gillen die aan een koffiekraampje werkten.
4. Famke Jansen (actrice met een rolletje in ‘X-Man’ maar vooral bekend als de evil Bondgirl in ‘Golden Eye’) : Doordeweeks daggetje, smorgensvroeg onderweg naar het werk. Gekruist op het voetpad in tegenovergesteld richting én oogcontact jawel.
5. James Gandolfini (de mafia hoofdacteur uit ‘The Sopranos’) : Piet gaan eten met de ladz in klassig restaurant in Meetpacking District. Na eten aan de toog nog wat lachen en zwanzen over het maffiavolkje aanwezig in het restaurant, wanneer plots Fucking Tony Soprano himself de gang komt uitgewandeld! Piet loopt erachter, maar durft niet om een foto te vragen wanneer plots The Godfather zelf tegen hem begint te klappen! Zalig, “Ej Tony, tokin’ to me?”
6. Sean William Scott (Stifler/The Stifmeister/ Son of a MILF acteur van the one and only ‘American Pie’) : Unbelievable, de dag na Tony Soprano, pooltje gaan doen in een geweldige underground jazzbar. Nog geen twee minuten bezig vraagt ineens de kerel aan de pooltafel naast ons of we geen pizzaslice willen hebben omdat m te veel heeft besteld en het niet allemaal opkrijgt. We hadden juist zelf pizza gegeten, en net wanneer we wilden wijgeren zagen we zijn hoofd ineens vanuit de schaduw in het licht van boven de pooltafel verschijnen… NO WAY, THE STIFMEISTER! “Rock on, give us a slice of pizza. Heerlijk!

Volgende keer een dineetje met Meryl Streep & Snoop Dogg bij ons in de Chelsea crib, why not!

Gedaan met deze skype-gesprekken via de computer

Morgen staan de Fre zijn oudjes hier in real-life! Benieuwd wat dat ga geven… 

We hadden dit weekend niet enkel bezoek uit Belgie maar ook de eerste sneeuw is gearriveerd hier in NY. Samen met de Niko en de Sergio paar feesjes gedaan en in de sneeuw gaan spelen in Central Park.

En Sergio, dieje sneeuwbal tege mijne camera, da doede nie meer he!

Altijd overdrijven he, die Amerikanen… ja wadde!

more snowy party pics see HERE

Ge hebt waarschijnlijk wel gezien dat we vorige week 4 vriendinne op bezoek hadden. Nu, da lijkt misschien tof van ginder gezien, ma eigenlijk is da gelijk 4 klein manne op u appartement hebbe ; da fret, da maakt lawijt, da laat nen berg afwas achter van een week en 38 lege schoendozen en plastieke zakke van te gaan shoppen… Maar het heeft ook z`n positieve kanten! Ze hebben ook wa gerief achtergelaten waar we tenminste nog iets me kunnen doen, dus organiseren we DE BLOGVEILING voor het goede doel, en dat goede doel is … wij!

Ge kunt dus bieden op achtergelaten voorwerpen en de hoogste bieder, die Fed-ex `n we dan het gewonnen pakket wel op!

We beginnen met het badgerief: een beige handdoek van Iberostar, een appelgroenzeeblauw washandje van den Hema (voor de poep),  en ook een bruine handdoek van den Hema. De eerste die op de 2 handdoeken biedt krijgt het washandje er GRATIS bovenop! 

We hebben ook 3 tandenborstels in aanbieding:ne groene van Nevadent, ne rode van Aquafresh en ne witte van Adelta (wit product uit China)eerste bieder op 2 tandenborstels krijgt de 3e er wederom gratis bovenop!

4 paar kousen, geshowed door benenmodel Piet, mooie prints, effen, Hugo Boss,… keus genoeg (der zijn der ook wel een paar bij die we van bij de Wasserij hebben, die geven nogal vaak verkeerde sokken mee aan ons en blijkbaar ook sokken van ons aan anderen, maar wij staan wel open voor wat variatie af en toe)

Natuurlijk sluiten we de veiling af met nen topper, waarvoor we toch ook een startbedrag van $2 aanrekenen ; namelijk een groene slip met strik ( hij is al bij de wasserette gepasseerd, wees gerust, en die kostprijs wordt er niet bijgerekend)
Voor wie echter kan raden van wie deze slip is, wordt het startbedrag gehalveerd!
( wij weten het wel zelf nog niet van wie hij is)

Waag uw kans!

Hier nog wat mooie plaatjes van aan de waterkant van Manhattan. Aan de East Side zijn we eens wat dichter naar Brooklyn Bridge en Manhattan Bridge gaan kijken aan Pier 17 waar ook het 2e grootste nog varende zeilschip ter wereld aangemeerd ligt. Maar ook Meatpakking en Tribeca District aan de West Side met uitzicht op New Jersey is echt de moeite, vooral met weeral prachtig weer is dat wel genieten.

voor nog meer fotos klik HIER

Een liedje speciaal aangevraagd voor de graafste chick van de hele wereld! (En deze keer niet via StuBru )

Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday dear Lieseke, happy birthday to you!!!

(You will always be my baby!)

fotos van enkele dagen met ons bezoek. KLIK HIER

Deze week is er weer wat bezoek. Sarah, Anais, Isabelle en Maxime zijn nu ook in NY op bezoek. Morgen samen Thanksgiving vieren en kalkoen eten uiteraard ! Wij hebben ook wat verlof gekregen met de feestdagen hier dus kunne wij ook eens een feesje doen en morgen naar de grote Macy`s Parade gaan, als we der geraken natuurlijk, want dat is wel in de voormiddag…

Een voorsmaakje : KLIK HIER  

Zondag zijn we op onze wekelijkse tocht vertrokken naar een buurt waar we nog niet echt geweest waren achter de Chrysler Building. Chique buurt met super moderne, reusachtige kantoorgebouwen. Hier en daar begint de kerstsfeer al voelbaar te worden, kerststallekes aan de schaatsbaan, lichtjes in de bomen en aan gevels, het weer begint steeds belgischer te worden en het is om half 5 al donker. Maar dat alles heeft natuurlijk ook wel zijn charme in deze stad. En eindelijk een stad waar ze rekening houden met het leed van de echtgenoten van al die shoppende vrouwen!

Voor de rest van de foto`s KLIK HIER

Vanaf nu kunt ge ons ook bewonderen op de sintlucas website, klein artikeltje met paar fotokes erbij van hier opt bureau toen de Piet zijne stagebegeleider is langsgeweest om te zien wat de Piet hier zoal uitspookt.

te bekijken op : DEZE LINK

Duvel is den drank, en den drank is den Duvel !
Om onze werkweek af te sluiten zijn we vrijdag nog even blijven plakken op den bureau samen met een paar Duveltjes. De ene krijgt dan plots een muzikale ingeving, of toch iets da daar op lijkt, en de ander vindt nieuwe spellekes uit.

en Piet, please don`t sing back no more, no more, no more…

En met als basis die paar duveltjes nog een stapke gaan zetten in ons strak pak! Check de pics HIER

Als ge hier al anderhalf maand zit, sprokkelt ge wel wa beeldmateriaal bijeen op den duur. Niet alles haalt de blog of soms zijn we het blijkbaar vergeten te posten, dus bij gebrek aan spectaculaire gebeurtenissen deze week nog wat beelden van die goede oude t-shirt-weer-tijd , want `t is hier echt f****** koud aan het worden nu!

De bijna wereldberoemde Naked Cowgirl op Times Square, we vragen ons af of er 1 vent is die weet welk lieke da ze aan `t zingen was als hem haar passeerde… en kijk hoe vrolijk de piet is !

99cent voor een roze schrobber, daar kunt ge nie voor sukkelen he! En romantiek in Washington Sq Park onder de grote witte Ark.

En nog ff chillen in den zon in central park op de tribune van een van de vele basebalveldjes met vrolijk gekwetter van de vogeltjes op de achtergrond.

En over baseball gesproken, midden in NY ergens op nen hoek lag er ook een veldje waar ze savonds aant spelen waren, `t waren ni bepaald de Yankees, ma toch tof om effe te zien.

We hebben gisteren niet alleen voor de eerste keer ons leven gewaagd op rollerskates maar ook in de keuken! De Fre heeft na 6 weken het startsein gegeven door een overheerlijke spaghetti ( lievelingseten van de Piet ) te bereiden met verse groenten zelfs, jaja, wie had da verwacht … en nu wachten op de Piet zijn kookkunsten!

We weten dat jullie er stiekem allemaal op aan het wachten waren! Wanneer gaan de Piet en Fre nu zelf eens hun rollerskatemoves boven halen…Wel, vandaag was het eindelijk zo ver! Vanuit de hal van ons appartement, langs de waterkant, door Central Park en vandaar helemaal terug. Dit leverde uiteraard beeldmateriaal op dat we jullie niet wilden onthouden. Om ongeruste moeders toch gerust te stellen : alles was perfect op voorhand gepland en in scene gezet. Mensen die opzij moeten springen waren bevriende acteurs, de taxichauffeur in het eerste filmpje in een bekende stuntman die weet wat hij doet, en in de afdaling wisten we wel dat er een brug kwam met houten latten… er was over alles sterk nagedacht hoor!

bij DE rollerskaters van Central Park een danske placeren he

Still want more? Hier vindt ge nog een filmke van savonds MET een muziekske eronder, enjoy… KLIK HIER

For Freddy going fast and 180… KLIK HIER

For PJ doing a little dance… KLIK HIER

KLIK HIER

De schaatsbanen blijven hier gelijk paddenstoelen uit de grond schieten, na Central Park en Rockefeller Center staat er nu ook al 1 in Briant Park! En net nu we onze rollerskates hebben laten overvliegen…

Deze week bezoek gehad uit Tarragona, Spanje. De Max, ne vriend van de piet die in Tarragona werkt, kwam een weekske naar de USA. Hij is buiten in NY bij ons, ook een paar dagen naar Washington en Connecticut geweest.
Samen een paar keer gaan eten en weggeweest, waarvan 1 keer in contact met de Guarda Civil van NY. Wij hadden al ontdekt da me bier over straat lopen hier niet echt getollereerd wordt, ma ge hebt natuurlijk altijd koppigaarden die da eerst moeten voelen he! Ne combi die stopt en 3 koppers da deruit komen gemarcheerd. Verstopperke spelen in de nachtwinkel was niet genoeg om de sterke opsporingsskills van de flikken te omzeilen. De Max mee in de combi en een boet van 25 dollar!

bij deze, een ode aan de pils!

Onze favoriete chinees achter den hoek waar de communicatie niet altijd even vlot gaat maar de chinees echt overheerlijk is en bovendien spotgoedkoop!
KUNG PAUNG LO MEEEIN

thanks to Liese & Annelies!

Zoals we beloofden hier ne groten update van vorige week toen we bezoek hadden van Annelies en Liese. Omdat we buiten de Halloweenparade de meeste dingen apart hebben gedaan, doen we elks even ons eigen verhaal, kwestie van het overzichtelijk te houden. Al deze avonturen werden mede mogelijk gemaakt door Liese en Annelies, waarvoor onze dank !

Eerst en vooral een kleine verontschuldiging tegenover onze lezers/kijkers/fans wegens onze korte intermezzo. Daartegenover worden jullie dubbel en dik beloond met verhalen, filpmjes en foto’s over de avonturen die we weederom met gretig enthousiasme hebben beleefd! Hey, this is New York hé, niet Tollembeek in de Vlonders. Voor degenen die hier al eens zijn geweest zullen het misschien wel bevestigen, maar het cliché van ‘Centre of the world’ doet zijn reputatie alle eer aan. Er is hier elke dag wel iets anders te beleven, en telkens weer worden onze ogen uitgestoken door de verbijsterende boeiende taferelen die je hier met een euforisch genot niet anders kan dan waarnemen en ervan genieten. Maar allez, even genoeg gecopywrited. Hier volgen al enkel fotokes en filmkes voor een eerste indruk…

Halloweenparade

OK, ik zal proberen om een kort maar krachtige opsomming te geven van geestige en interessante anecdotes van de afgelopen week met ons prinsesje van de cupcakes (Liese ofcourse). Eerste weekend heel Manhattan rondgewandeld, of toch bijna. Langs de waterkant aan de Hudson naar boven gekuierd om vervolgens te picknicken in Central Park. Daar was het Pumpkin Festival met wel een stuk of oneindig veel pumpkins verspreid over een heel deel van het park. S’avonds mosseltjes gaan eten in “Les Deux Gamins”, heerlijk gezellig restaurantje in Greenwich Village met life DJ die Buena Vista draaide. Dag erna Fifth avenue afgewandeld voorbij alle shops en buildings tot aan Central Park waar Liese heeft kunnen kennismaken met de spijtig genoeg laatste editie van onze teerbeminde rollerbladers. Teruggewandeld tot in Little Italy, daar lekkere pizza gegeten. De volgende dagen tot woensdag is Liese voornamelijk alleen op trot geweest en dan vooral veel geshopt met Annelies, een vriendin van de Fre. Voor mij was het overdag business as usual, gas geve opt werk en gaan voor die Cannesprijs. Na de werkuurtjes schoot er uiteraard genoeg tijd over om de rest van NY te verkennen en vooral de dingen proberen te doen die we nog niet hadden gedaan, een stuk of een miljoen ofzo? We hebben vervolgens Brooklyn Bridge gedaan, langs Times Square gewandeld (crazy fans die er al uren stonden te wachten op de reunie van de backstreetboys, jawel!), Liese is mij een paar keer een verrassingsbezoekske komen brengen op’t werk, Halloweenparade gedaan (aka Love Parade!), advertisingfeestje met gratis boez voor de verandering waar we Beebop hebben ontmoet, dien ene van de Rollerbladers mé zijne crazy velow, sushi ete, afterparty van een bedrijf dat op het Offf festival heeft gestaan met standje, lekkere cupcakes eten in oergezellig bistrootje, schaatserkes observeren in Bryant Park (ongelooflijk romantisch!), gegeild op klasse en luxe coté in Upper East Side (area rond Chrysler Building), discotheekske geplaceerd in Hiro achter onzen hoek en tenslotte in Central Park afscheid genomen van mijn prinsesje tussen de stroom van bewonderingswaardige marathonners. So, this was it for this week, enjoy! Volgende keer weer nieuwe avonturen, en gene stress. We hebben nog genoeg interessante stuff achter de hand om één van deze keren op jullie af te vuren.

Marathon van NY

Halloweenfeestje op advertisingbureau

KLIK HIER